Written by 6:15 pm Blog, Ποίηση

Μπορίς Παστερνάκ Βραβείο Νόμπελ

Χάθηκα, σαν το αγρίμι στο κυνήγι.

Κάπου είναι το φως, η ελευθερία, οι άνθρωποι,

ξοπίσω μου του κυνηγιού η χλαπαταγή,

στην επιφάνεια διέξοδο δεν έχει.

 

Σκοτεινό το ρυάκι και το δάσος,

μόλις σωριάστηκε ο κορμός.

Από παντού κλεισμένος είναι ο δρόμος.

Ας γίνει αυτό, έτσι κι αλλιώς.

 

Τι έκανα, ποια είναι η βρωμιά,

είμαι κακούργος ή φονιάς;

Να κλαίει τον κόσμο ανάγκασα

για την πατρίδα την γλυκιά.

 

Τώρα σχεδόν μέσα στον τάφο

πως θα ‘ρθει η στιγμή φρονώ

την ατιμία, το κακό

θε’ να νικήσει το καλό.

 

1959

 

Μετάφραση από τα Ρωσικά Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης ©

                   Нобелевская премия

 

Я пропал, как зверь в загоне.

Где-то люди, воля, свет,

А за мною шум погони,

Мне наружу ходу нет.

 

Темный лес и берег пруда,

Ели сваленной бревно.

Путь отрезан отовсюду.

Будь что будет, все равно.

 

Что же сделал я за пакость,

Я убийца и злодей?

Я весь мир заставил плакать

Над красой земли моей.

 

Но и так, почти у гроба,

Верю я, придет пора –

Силу подлости и злобы

Одолеет дух добра.

1959

(Visited 5 times, 1 visits today)
Close